Co do przywódców owych formacji, wszyscy byli watażkami uważającymi się za co najmniej Dantona czy Marka… — Eduardo Mendoza
Co do przywódców owych formacji, wszyscy byli watażkami uważającymi się za co najmniej Dantona czy Marka Aureliusza albo za kogoś tego pokroju, komu nie dorastali do pięt. Gdy przychodziło do wyboru współpracowników, wybierali spośród swych przyjaciół i kolesi tych, którzy najgoręcej ich chwalili, i zawsze ludzi miernych, którzy nie mogli ich przyćmić.
Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0
Więcej z tej książki
Wszystko można zapomnieć oprócz sztuki udawania.
Po wielu latach walki o wyzwolenie spod zewnętrznych nacisków brakowało jej doświadczenia w chwili konfrontacji z samą sobą. Choć natężała słuch, do jej uszu nie dobiegał ani głos obowiązku, ani uczucia. Cokolwiek zrobi, nie obejdzie się bez wątpliwości i żalu.
Niezadowolony z przebiegu swego życia, przypisywał czynnikom, które niegdyś nań zaważyły, wpływ szkodliwy i złośliwy. Wszelką działalność polityczną uważał teraz za konspirację przeciwko swojej wygodzie i dobrobytowi.
