[...] sztuka nie może być czyimś powołaniem tak samo, jak nie może być zawodem wrodzona wesołość czy skonność… — Borys Pasternak
[...] sztuka nie może być czyimś powołaniem tak samo, jak nie może być zawodem wrodzona wesołość czy skonność do melancholii.
wypowiada Narrator · Księga pierwsza, Część trzecia, Choinka u Swientickich, 2 · s. 73
Więcej z tej książki
Człowiek w innych ludziach to właśnie jest dusza ludzka.
wypowiada Jurij Andriejewicz · Księga pierwsza, Część trzecia, Choinka u Swientickich, 3 · s. 77
Świadomie chcieć zasnąć to pewna bezsenność, świadome usiłowanie wczucia się w pracę własnego systemu trawienia - to jego nieunikniony roztrój. Świadomość to trucizna, to środek toksyczny dla osobnika, który stosuje go na samym sobie.
wypowiada Jurij Andriejewicz · Księga pierwsza, Część trzecia, Choinka u Swientickich, 3 · s. 76
Myślę, że gdyby drzemiącą w człowieku bestię można było powstrzymać groźbą - nieważne: więzienia czy kary pośmiertnej - wówczas najwyższym emblematem ludzkości byłby pogromca cyrkowy z biczem w ręku, a nie pełen poświęcenia głosiciel prawdy.
wypowiada Mikołaj Nikołajewicz · Księga pierwsza, Część druga, Dziewczynka z innej sfery, 10 · s. 48