… Słychać było wiatr, który pachniał i można go było jeść jak lody, jak ubity na krem śmietankowy… — Bohumil Hrabal

… Słychać było wiatr, który pachniał i można go było jeść jak lody, jak ubity na krem śmietankowy niewidzialny śnieg, można go było niemal jeść łyżeczką, miałem wrażenie, że gdybym wziął bułkę albo kawałek chleba, to mógłbym to powietrze gryźć, prawie jak wosk.

s. 33Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0