Każdy ma w sobie pestkę, każdy swoją. Jak owoc. Przylatują ptaki, przychodzi jedno po drugim spustoszenie… — Anka Kowalska
Każdy ma w sobie pestkę, każdy swoją. Jak owoc. Przylatują ptaki, przychodzi jedno po drugim spustoszenie. Robak. Gnije to, co jest miąższem. Odpada. Ale pestkę trzeba uratować. Pestka musi zostać nietknięta. Z pestki przecież...
Niepojęcie wstrząśnięta spytałam, co jest pestką.
– To, w co nie przestajemy wierzyć. Co jest najgłębiej nami; pomimo wszystko. Pomimo zła w nas. Pomimo naszych odstępstw, mimo wszystkich srebrników, jakeśmy wzięli.
Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0
Więcej z tej książki
Nie ma w nas zupełnie czystych, naturalnych uczuć – jesteśmy pełni plam. Ale przez to wszystko, pomimo tego wszystkiego i poza tym – jak gdyby niemal nas już samych nie dotyczyło – świeci się coś, prawda? I to coś może dla kogoś stać się ogarkiem w ciemnościach.
Najtrudniej jest być dobrym na bezludnej wyspie.
Szatan, myślę czasami, potrafi pomagać skuteczniej niż sam Bóg, dlatego o tyle więcej wytrwałości mamy wówczas, gdy obstajemy przy złym niż przy dobrym.
