Andrzej Bursa

Tysiące dni, tysiące godzin, podczas których nic się nie dzieje. Podstawowy pokarm mojego dzieciństwa i wczesnej młodości. Marzenia okazują się być trucizną utrudniającą zdrową wegetację. Czyż po to karmienie opowieściami o czynach królów, rycerzy i innych gierojów, żeby wegetować? Dlaczego zostałem skazany na wegetację? Kogo za to winić, kogo?

Czasami, gdy nie jesteś przy mnie, wydaje mi się, że nie ma ciebie zupełnie. Ta rozmowa jeszcze dziś będzie mi się wydawała urojeniem.