Człowiek bogaty nie potrafi już dojrzeć ubogiego. I złości się, gdy inni go widzą. Chciałby, by nie istniał. — Alessandro Pronzato

Religia, która nie przejawia się w miłości, zasługuje na jedno imię: hipokryzja.

Rzeczywistość uczy nas, że jesteśmy podobni do innych ludzi, że nie jesteśmy szczególnym gatunkiem istot uprzywilejowanych, że nasza wiara nie zwalnia nas z konieczności przeciwstawiania się tajemniczym rzeczywistościom świata z tymi samymi ograniczeniami, jakie są udziałem innych i z tą samą możliwością popełniania ludzkich błędów.

Zbawienie bogatego polega przede wszystkim na odkryciu, że klucze Raju znajdują się w rękach ubogiego. Bogaty musi poprosić ubogiego o pozwolenie, by mógł wejść.