Gdzieście, ach, gdzieście uleciały Wy, dni młodości mojej złote? — Aleksander Puszkin

Anegdoty minionych lat [dni].

Co dzień jutrzejszy mi przyniesie?

Więc kogo kochać? Komu wierzyć?

Kto nie zgotuje nigdy zdrad?

Kto naszym łokciem będzie mierzyć

Z usłużną miną – cały świat?

Kto o nas fałszu nie powtórzy?

Kto da przytułek podczas burzy?

Kto się nie zlęknie naszych plam?

Kto się nie znudzi nigdy nam?

– O, ty, co widma szukasz mylnie,

Porzuć wysiłków próżnych rój

I, czytelniku drogi mój,

Samego siebie kochaj silnie,

Boć tylko w sobie – dobrze zważ

– Taki uprzejmy przedmiot masz!