Anegdoty minionych lat [dni]. — Aleksander Puszkin

Co dzień jutrzejszy mi przyniesie?

Gdzieście, ach, gdzieście uleciały

Wy, dni młodości mojej złote?

Więc kogo kochać? Komu wierzyć?

Kto nie zgotuje nigdy zdrad?

Kto naszym łokciem będzie mierzyć

Z usłużną miną – cały świat?

Kto o nas fałszu nie powtórzy?

Kto da przytułek podczas burzy?

Kto się nie zlęknie naszych plam?

Kto się nie znudzi nigdy nam?

– O, ty, co widma szukasz mylnie,

Porzuć wysiłków próżnych rój

I, czytelniku drogi mój,

Samego siebie kochaj silnie,

Boć tylko w sobie – dobrze zważ

– Taki uprzejmy przedmiot masz!