Straszno!... Nie była straszną ta godzina, Gdy były nieba łaskawsze; Ileż mi słodkich chwilek przypomina… — Adam Mickiewicz

Trojaka do zguby droga —

Ciekawość, łakomstwo, trwoga.

Więc kto w tym trojakim względzie

Twardej nie ulegnie probie,

Takiemu już można będzie

Ufać, jak samemu sobie.

Pókiśmy mieli ciebie,

W domu było jak w niebie.

Patrzę — aż cały wóz stoi na łące.

Siadam, powoli strach mija;

Proszę za dusze, w czyscu bolejące,

Zmówić trzy Zdrowaś Maryja.