Skąd się tyle życia we mnie brało, nie wiem. Czasem bywa, że to przeznaczenie, a czasem urodzi się już… — Wiesław Myśliwski
Skąd się tyle życia we mnie brało, nie wiem. Czasem bywa, że to przeznaczenie, a czasem urodzi się już człowiek taki, że choćby się wszystko przeciw niemu sprzysięgło, żyje. Jakby go sobie samo życie przeciw śmierci wybrało.
Rozdział I Cmentarz · s. 39
Więcej z tej książki
Mówi się, że gdzie człowiek się urodził, ziemia jego kołyską. I śmierć jakby się z powrotem do niej tylko położyła. I buja cię, buja, aż stajesz się znów nie narodzony, nie poczęty.
Rozdział IX Brama · s. 490
Od słowa zaczyna się życie i na słowach kończy. Bo śmierć to tak samo tylko koniec słów.
Rozdział IX Brama · s. 489
Cały świat jest jedną mową.
Rozdział IX Brama · s. 488