Miałam dwadzieścia lat, gdy przestałam się starzeć. Mniej więcej w tym samym czasie wszystko na Ziemi… — Warren Ellis
Miałam dwadzieścia lat, gdy przestałam się starzeć. Mniej więcej w tym samym czasie wszystko na Ziemi przestało mieć sens. W jednej chwili mieliśmy teorie względności. W drugiej ktoś od nowa napisał prawa fizyki. To co obce otarło się o Anglię. Bardzo delikatnie. Byłam tam i widziałam statki Sunącego Albionu, gdy otwarło się przejście. Byłam młoda. Rzuciłam się w wir kłopotów, które nastąpiły po otwarciu przejścia. Pokonałam Króla Gwoździ z Sunącego Albionu i sypiałam z pięknymi książętami o błękitnej skórze. Lata dwudzieste były erą romansu naukowego. Uwielbiałam to.
Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0
Więcej z tej książki
Nie zabiję cię. Ale jeśli nie zachowasz się jak trzeba, przekonasz się jak to jest, gdy oczy pękają jak baloniki z wodą.
Czasem nienawidzę tej roboty. Wolałbym być w Amsterdamie, naprawdę wczesnym latem, gdy wszystkie doniczki w oknach są pełne kwiatów.
Jenny: Zaczyna się nowy wiek. Duch dwudziestego wieku musi umrzeć.
Swift: Ale dwudziesty wiek kończy się dopiero wraz z rokiem dwutysięcznym, każdy kretyn o tym wie.
Jenny: Nie wiń mnie, tylko tę cholerną planetę, która liczy po swojemu!
