Czuł się jak kopnięty pies, ale nie wyglądał na to — Václav Erben

Gdyby chociaż sprali go po gębie. Coś by się wyjaśniło. Przynajmniej stosunek człowieka do człowieka.

– Chyba nie myślisz, że śpię? Robisz raban jak banda lancknechtów po splądrowaniu żeńskiego klasztoru.

– Dlaczego akurat żeńskiego? – zainteresował się Exner.

– Gdybyś ty był lancknechtem, braliby cię ze sobą wyłącznie na plądrowanie żeńskich klasztorów. Jako specjalistę.

Ludzie utalentowani – powiedział sentencjonalnie – są jak zazębiające się tryby pracującej pełną parą maszyny.