Nie wiem już dziś, co mówił i jak mówił, ale z każdej jego opowieści biło głębokie i niczym nie zmącone… — Roma Ligocka

Głupie to może, ale czy artysta zawsze musi być mądry?

Od lat próbuję uciec od tego wspomnienia, uciec od miłości, na która już za późno. Uciec albo chociaż nie podchodzić zbyt blisko…

Czasem musisz bardzo mocno zapakować swój ból i obwiązać go sznurkiem, jak paczkę. Po prostu po to, by móc dalej żyć. A więc zakładam gruby opatrunek na moje cierpienie jak na złamana rękę. (…) Później, gdy minie trochę czasu, będę może mogła tego dotknąć tak, żeby nie sprawiało bólu.