Richelle Mead
Cytaty
Dymitr wzruszył ramionami.
Szeptał moje imię jak w modlitwie, po rosyjsku: Roza, Roza…
Po chwili zniknął mi z oczu w nadciągającym zmierzchu. Obróciłam się i poszłam szukać Lissy. Z daleka usłyszałam krakanie. Brzmiało jak śmiech.
Największe rewolucje odbywają się w ciszy i w cieniu.
Twarz Lissy błyszczała od łez. Miałam nadzieję, że moja przekazuje jak bardzo ją kochałam.
Z ostatnią iskierką życia, która mi została, próbowałam przemówić i dać Dymitrowi znać, że jego również kochałam, i że teraz to on musi ją chronić.
Nie sądzę by zrozumiał. Słowa strażniczej mantry były moją ostatnią świadomą myślą.
Oni są ważniejsi.
Nigdy nie wiadomo, kogo masz za plecami.
Związek to symbioza. Potrzeba dwojga, żeby się udało, i dwojga, żeby się rozpadło.
Poczułam jej strach, zanim usłyszałam, że krzyczy.
– Roza – Jego głos miał tę samą cudowną niskość, ten sam akcent… tylko wszystko było zimniejsze. – Zapomniałaś o mojej pierwszej lekcji: Nie wahaj się.
Długie życie nic nie znaczy, jeśli jest puste i nie ma celu. Lepiej przeżyć krótkie, ale wypełnione tym, co dla ciebie ważne.
Mężczyzna musiałby posiąść sztukę czytania w myślach, chcąc tę swoją wybraną uszczęśliwić.
– W ten oto subtelny sposób nazywasz mnie dziwką?
– Różne historie krążą wśród studentów. Także na twój temat. – Zabolało.
