(…) jeśli nie można nierówno podzielić bogactwa, trzeba po równo rozdzielić biedę. — Rafał Kosik

Zrozumiałem więc, że drzewo poznania nie ma wierzchołka i że będę się na nie wspinał do końca życia, wciąż widząc tylko cienie.

Praca! Machanie kosą, zbieranie siana, karmienie zwierząt… Przykry dodatek do prawdziwego życia! Zajęcie dla prostaków… Ilekroć musiał pracować, czuł się poniżony, wykorzystany.

Wiedza jest nietrwała – powtórzył kapitan – w przeciwieństwie do wiary.