Pogrzeb był tym bardziej przejmujący, że kondukt sunął w absolutnej ciszy. Żadnego szlochu, żadnego krzyku, nie licząc nawoływania mew od strony oceanu. Zasmucone fale biły o urwisko, a słońce, zachodząc, przemieniało chmury w krwawe plamy.

Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0

Ulysses Moore. Tom 3. Dom LusterPierdomenico Baccalario12 cytatów

Więcej z tej książki

Jak mnie ktoś spyta, gdzie go znalazłem, odpowiem, że w kraju, który nie istnieje.
Ulysses Moore. Tom 3. Dom LusterPierdomenico Baccalario
Spoglądała na nocny pejzaż rozciągający się wokół i pod jej stopami, jak czarne morze bez widocznych granic.
Ulysses Moore. Tom 3. Dom LusterPierdomenico Baccalario
– Zaczekaj! – zawołała – Nie zostawiaj nas samych.
– Wszyscy jesteśmy sami – mruknął.
Ulysses Moore. Tom 3. Dom LusterPierdomenico Baccalario

Wszystkie cytaty z tej książki