Ostatnio dodane

[...] kiedy jednak człowiek ma po co żyć - nawet jeśli nie jest pewien, czym jest to coś - ciało podejmuje walkę.

Przeznaczenie jest wtedy, kiedy pochodzisz z innego miejsca niż druga osoba, ale i tak ciągle ją widujesz. Czy może to umniejszam?

Są rzeczy, które przebijają się przez połacie pamięci, rzeczy, które człowiek nosi w sobie, chociaż nie są niezbędne, rzeczy, które ciągną w dół, ale nie można się uwolnić od ich balastu, bo jedyny sposób wyrzucenia ich za burtę to samemu skoczyć do morza.

Kto w szpitalu pracuje, ten na kabarecie się nie śmieje [...].

Dlaczego akurat ten cmentarz? Bo był pełen grobów ludzi, którzy umarli, by ratować życie innych. Bohaterów. Walczyli, wiedząc, co ryzykują. Wierzyli jednak, że istnieją rzeczy ważniejsze od życia. Było w tym coś romantycznego i jednocześnie budującego.

Życie cudzym życiem, zwłaszcza życiem pacjentów, paradoksalnie było łatwiejsze, o czym przekonała się już wielokrotnie.

Udała oburzenie. Niech czuje się winny, to może jej się przydać. Poczucie winy u mężczyzny można wykorzystać na wiele sposobów.

Nie ma normalnych ludzi. Są tylko tacy, którzy lepiej panują nad swoim szaleństwem.

Brak uprzedzeń u lekarzy to mit [...]. Podobnie zresztą jak u sędziów, nauczycieli, policjantów, urzędników czy dziennikarzy...

[...] w szpitalach względy ekonomiczne zawsze wygrywają ze środkami bezpieczeństwa.

Uważała rośliny za istoty doskonałe. Żeby żyć, nie musiały nikogo krzywdzić, a energię czerpały ze słońca. Niemal perfekcyjni bretarianie.

[...] przebaczenie zachęca innych do niewłaściwego postępowania. Brak kary za popełnione zło, niezależnie od skali zła, nie uczy poprawy. Jest wręcz sprzeczne z podstawowymi prawami fizyki - każda akcja musi przecież równać się reakcji.