Ostatnio dodane

Samobójstwo jest najgorszą postacią pobłażania samemu sobie.

Jakie to dziwne: wszystko jest wspaniale zaplanowane i przewidziane i nagle okazuje się, że wystaje jakiś drobny szczególik, jak to się dzieje przy pakowaniu, kiedy człowiek zauważa, że zapomniał o jakiejś niewielkiej, ale nieporęcznej rzeczy - istnieją takie niegodziwe przedmioty.

[...] humor w naturalny sposób łączy się z dużą wyobraźnią; biada wyobraźni, której nie towarzyszy dowcip.

[...] artysta dostrzega przede wszystkim różnicę pomiędzy rzeczami. Podobieństwo widzi profan.

A może to naprawdę zbrodnia - kiedy dwie osoby są do siebie podobne jak dwie krople krwi.

[...] a czymże jest śmierć, jeśli nie twarzą w bezruchu - jej artystyczną doskonałością?

Najdroższe marzenie autora: przekształcić czytelnika w widza.

Mogę przejść więcej niż moje buty.

Kiedy mają mówić o uczuciach, poeci często odwołują się do geografii, bo albo chcą znaleźć drogę, albo - przeciwnie - zabłądzić.

Kto nie ma tej dziecinnej wiary, że istnieje jakaś sprawiedliwość? Sprawiedliwość wpisana w porządek świata, która prędzej czy później sprawia, że kara dosięga niegodziwców, a dobrzy zostają nagrodzeni.

Człowiek jest tak cudownie skonstruowany, że zawsze zrzuca winę na innych. Albo przynajmniej wynajduje sobie okoliczności łagodzące.

Słychać takty marsza weselnego. [...] To taka ironiczna melodyjka poprzedzająca każdą katastrofę.