Ostatnio dodane

Rzeczywistość jest zawsze bogatsza od naiwnych iluzji i kłamliwych fikcji.

Czy wreszcie my stwarzamy formę, czy ona nas stwarza? Wydaje się nam, że to my konstruujemy – złudzenie, w równej mierze jesteśmy konstruowani przez konstrukcję.

Czyż wszelka forma nie polega na eliminacji, konstrukcja nie jest uszczupleniem, czy wyraz może oddać co innego jak tylko część rzeczywistości?

[...] już w zaraniu młodości człowiek wsiąka we frazes i grymas. W takiej kuźni wykuwa się dojrzałość nasza.

Nie może być nic logiczniejszego niż język, w którym wszystko, co nielogiczne, jest wyjątkiem!

Jakże [...] uciekać od czegoś, czym się jest, gdzie znaleźć punkt oparcia, podstawę oporu? Forma nasza przenika nas, więzi od wewnątrz równie, jak od zewnątrz.

[...] do ucieczki potrzebna jest wola ucieczki [...].

[…] zastanawialiście się kiedyś, ile razy płacimy za ten sam błąd? Dziesiątki i setki razy! Mamy tak dobrą pamięć, że gdy tylko popełnimy nawet najmniejszy błąd, osądzamy surowo samych siebie, uznajemy się bezapelacyjnie winnymi i wymierzamy sobie karę. Nieustannie. Wystarczy, że przypomnimy sobie to, co kiedyś zrobiliśmy, choćby był to drobiazg, i zaczynamy dręczenie siebie od początku.

Ach, stworzyć formę własną! Przerzucić się na zewnątrz! Wyrazić się! Niech kształt mój rodzi się ze mnie, niech nie będzie zrobiony mi!

[…] gdy nie radziłam sobie z jakimś problemem w życiu, to zaczynałam „układać" świat wokół mnie. Nałogowo sprzątałam, czyściłam, układałam, wyrzucałam rzeczy.

Przerażające sny i filmy wykazują podobną moc obezwładniającą mechanizmy obronne, które w przypadku przerażających książek, obrazów, czy muzyki działają bez zarzutu.

W domu jesteś królem. Telewizja to błazen. Jeśli cię nie bawi, bierzesz do ręki pilota i odcinasz mu głowę.