Zielone Cytaty

Ostatnio dodane

Najnowsze cytaty z książek w kolekcji Zielone Cytaty — fragmenty dodane przez czytelników, każdy z autorem, książką i stroną, z której pochodzi.

  1. [...] starajcie się przezwyciężyć formę, wyzwolić z formy. Przestańcie utożsamiać się z tym, co was określa.

    Rozdział IV: Przedmowa do Filidora dzieckiem podszytego · s. 77

  2. Napisałem głupio, lecz nie zawierałem z nikim kontraktu na dostawę samych dzieł mądrych, doskonałych.

    Rozdział IV: Przedmowa do Filidora dzieckiem podszytego · s. 75

  3. [...] sztuka polega na doskonaleniu formy.

    Rozdział IV: Przedmowa do Filidora dzieckiem podszytego · s. 73

  4. Rzeczywistość jest zawsze bogatsza od naiwnych iluzji i kłamliwych fikcji.

    Rozdział IV: Przedmowa do Filidora dzieckiem podszytego · s. 73

  5. Czy wreszcie my stwarzamy formę, czy ona nas stwarza? Wydaje się nam, że to my konstruujemy – złudzenie, w równej mierze jesteśmy konstruowani przez konstrukcję.

    Rozdział IV: Przedmowa do Filidora dzieckiem podszytego · s. 66

  6. Czyż wszelka forma nie polega na eliminacji, konstrukcja nie jest uszczupleniem, czy wyraz może oddać co innego jak tylko część rzeczywistości?

    Rozdział IV: Przedmowa do Filidora dzieckiem podszytego · s. 66

  7. [...] już w zaraniu młodości człowiek wsiąka we frazes i grymas. W takiej kuźni wykuwa się dojrzałość nasza.

    Rozdział IV: Przedmowa do Filidora dzieckiem podszytego · s. 63

  8. Nie może być nic logiczniejszego niż język, w którym wszystko, co nielogiczne, jest wyjątkiem!

    Rozdział III: Przyłapanie i dalsze miętoszenie · s. 54

  9. Jakże [...] uciekać od czegoś, czym się jest, gdzie znaleźć punkt oparcia, podstawę oporu? Forma nasza przenika nas, więzi od wewnątrz równie, jak od zewnątrz.

    Rozdział II: Uwięzienie i dalsze zdrabnianie · s. 45

  10. [...] do ucieczki potrzebna jest wola ucieczki [...].

    Rozdział II: Uwięzienie i dalsze zdrabnianie · s. 44

  11. Zweryfikowany 100%

    […] zastanawialiście się kiedyś, ile razy płacimy za ten sam błąd? Dziesiątki i setki razy! Mamy tak dobrą pamięć, że gdy tylko popełnimy nawet najmniejszy błąd, osądzamy surowo samych siebie, uznajemy się bezapelacyjnie winnymi i wymierzamy sobie karę. Nieustannie. Wystarczy, że przypomnimy sobie to, co kiedyś zrobiliśmy, choćby był to drobiazg, i zaczynamy dręczenie siebie od początku.

    Międzyczas XII · s. 172

  12. Ach, stworzyć formę własną! Przerzucić się na zewnątrz! Wyrazić się! Niech kształt mój rodzi się ze mnie, niech nie będzie zrobiony mi!

    Rozdział I: Porwanie · s. 16