Ostatnio dodane

[...] życie to taki dziwny prezent. Na początku się je przecenia: sądzi się, że dostało się życie wieczne. Potem się go nie docenia, uważa się, że jest do chrzanu, za krótkie, chciałoby się niemal je odrzucić. W końcu kojarzy się, że to nie był prezent, ale jedynie pożyczka. I próbuje się na nie zasłużyć.

[...] codziennie patrz na świat, jakbyś oglądał go po raz pierwszy.

Bo są dwa rodzaje bólu, Oskarku. Cierpienie fizyczne i cierpienie duchowe. Cierpienie fizyczne się znosi. Cierpienie duchowe się wybiera.

Jeżeli będę zajmował się tym, co myślą głupcy, nie będę miał czasu na to, o czym myślą ludzie inteligentni.

Myśli, których się nie zdradza, ciążą nam, zagnieżdżają się, paraliżują nas, nie dopuszczają nowych i w końcu zaczynają gnić. Staniesz się składem starych śmierdzących myśli, jeśli ich nie wypowiesz.

Relacje między ludźmi budują codzienność, wspólne poranki, nieśpieszne niedziele, te wszystkie momenty, które przechodzą do kartotek najlepszych wspomnień.

Uważam, że każdy z nas ma kilka przełomowych momentów w życiu. Czasem wie, że jedzie w dół bez hamulców i prędzej czy później skończy się to katastrofą, innym razem wpada w poślizg znienacka i musi szybko reagować, by nie wypaść z toru.

Zostawiłam za sobą niewygodną przeszłość, to, o czym chciałabym zapomnieć albo w ogóle sprawić, by nigdy się nie zdarzyło – cofnąć czas i móc dokonać wyboru, znów stanąć na rozstaju dróg i pójść w tę drugą stronę.

Każdy ma tajemnice, które powinny być niewidoczne dla pozostałych: myśli, pragnienia, czasem piękne, czasem wstydliwe, bolesne albo obrzydliwe.

[...] zły los lubi złe towarzystwo.

[...] wie, że on mówi prawdę o tym, że jej potrzebuje. A bycie potrzebną to coś wspaniałego. Może wręcz najwspanialszego.

[...] za późno zawsze przychodzi za wcześnie.