[...] życie to taki dziwny prezent. Na początku się je przecenia: sądzi się, że dostało się życie wieczne… — Éric-Emmanuel Schmitt
[...] życie to taki dziwny prezent. Na początku się je przecenia: sądzi się, że dostało się życie wieczne. Potem się go nie docenia, uważa się, że jest do chrzanu, za krótkie, chciałoby się niemal je odrzucić. W końcu kojarzy się, że to nie był prezent, ale jedynie pożyczka. I próbuje się na nie zasłużyć.
s. 74
Więcej z tej książki
Bo fakt, że to nie sztuka mieć dzieci, ale trzeba jeszcze mieć czas, żeby je wychować.
s. 49
Dojrzewanie to jest naprawdę syf! Dobrze, że przechodzi się przez to tylko raz.
s. 29
Zapominamy, że życie jest kruche, delikatne, że nie trwa wiecznie. Zachowujemy się wszyscy, jak byśmy byli nieśmiertelni.
s. 13