Ten, kto opowiada, zawsze jest żywy, poniekąd nieśmiertelny. — Olga Tokarczuk

[...] tęsknienie jest prawdziwe, uzależnia. Być tam, gdzie się nie jest, mieć to, czego się nie posiada, dotykać kogoś, kto nie istnieje.

[...] nie dotrzymują obietnic - wszystko wydaje im się [...] takie nietrwałe, takie zmienne. Ten, który obiecuje, nie jest już przecież tym samym, który dotrzymuje obietnic.

[...] jeżeli ktoś zaczyna zdanie od słowa „zawsze”, to znaczy, że stracił kontakt ze światem, i że mówi o sobie.