Może i trzeba było na to czekać dwa pokolenia, może to i jest kowbojska sprawiedliwość, lecz jeśli o mnie… — Martha Grimes

Rzecz, w którą zaczęłam wierzyć, jest taka oto: jedno z dwojga – albo się dryfuje w dziurawej łódce, albo odwraca nową stronicę.

– Ta biedna mała musiała mieć diabelskiego bluesa.

– Co to jest diabelski blues? – zapytałam. (…)

– Niektórzy mówią na to depresja. Ja mówię, że to najgorszy rodzaj żałości. Najżałośniejsza żałość, ot co.

Kiedy sądzimy, że tajemnica się wyjaśnia, ona zaczyna snuć się od nowa.