– Przyznaję, że kocięta można topić, bo inaczej byłoby ich zbyt dużo. Ale według mnie, dużego kota zabijać… — Lucy Maud Montgomery
– Przyznaję, że kocięta można topić, bo inaczej byłoby ich zbyt dużo. Ale według mnie, dużego kota zabijać się nie godzi.
– Inaczej by ciocia mówiła, gdyby ciocia widziała Mruczka dwa tygodnie temu – rzekła Stella. – Wyglądał jak diabeł.
– Wątpię, czy diabeł jest taki brzydki – rzekła ciotka Jakubina w zamyśleniu – nie mógłby tak szkodzić ludziom. Ja osobiście wyobrażam sobie diabła jako przystojnego, eleganckiego młodzieńca.
s. 120Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0
Więcej z tej książki
Żeby chociaż ten deszcz przestał padać, bo ma się wrażenie, że cały świat płacze, że wiosna już nigdy nie wróci i że wszystkie radości życia przestały istnieć na zawsze!
s. 21
– Ja pochodzę z Bolingbroke, z Nowej Szkocji – pochwaliła się Izabela.
– Bolingbroke! – zawołała Ania. – To przecież ja się tam urodziłam.
– Naprawdę? To znaczy, że jesteś także „Sinonoską”.
– Mylisz się – zaprotestowała Ania. – Jak to powiedział Dan O’Connel? „Jeżeli człowiek rodzi się w stajni, to nie znaczy, że jest koniem”. Moją ojczyzną jest Wyspa Księcia Edwarda.
s. 31
Trudno przecież walczyć z tym, kto na uderzenie rapierem odpowiada ciosem topora.
s. 225
