Przepraszam, jeśli Panią uraziłem. Przepraszam, że nie byłem szczery.(...) To we mnie jest strach przed… — Katarzyna Grochola
Przepraszam, jeśli Panią uraziłem. Przepraszam, że nie byłem szczery.(...) To we mnie jest strach przed światem, któremu próbuję się opierać. Kiedy dotknęła Pani niechcący mojej ręki, poczułem, jak skorupa, w której się zasklepiłem wiele lat temu, pękła.
Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0
Więcej z tej książki
Ważna jest tradycja, dbanie o pewne niezmienne formy wspólnego życia. Coś stałego, do czego się wraca jak do domu. Nie do mieszkania.
Drżysz, bo oto anioł wilgotnym skrzydłem pieści twoje uda, przygotowując cię na rozkosz, której nie zatrzymasz, która stanie się poza twoją decyzją.
Nie wiem, co się ze mną dzieje. Docieram do siebie z trudnością i znajduję w sobie pokłady uczuć, których istnienia nie podejrzewałem. Bezbronność, z jaką patrzy, wzrusza, nawet obojętność i gniew nie są w stanie jej osłonić.
