Fizyczna intymność domaga się więzi emocjonalnej i zobowiązania. Oparty na seksie związek rzadko jednak… — Josh McDowell

Największą ironią, która ujawnia się w szaleństwie walki o moralną neutralność, jest to, że rzecznicy moralnie neutralnej edukacji seksualnej żądają, aby rodzice, Kościoły itp. nie narzucały moralności - a zwłaszcza seksualnej abstynencji - swoim własnym dzieciom i innym nastolatkom. Jakie to zuchwałe, śmieszne, promujące właśnie określoną moralność! Aż trudno mi uwierzyć w bezczelność kogoś, kto nalega, aby rodzice zachęcali swoje dzieci do lekceważenia przekazywanych im rodzicielskich wartości i zaakceptowania całkowicie sprzecznego z nimi podejścia. Takie żądanie nie ma nic wspólnego z moralną neutralnością.

Są tacy, którzy obawiają się, że w kolejnym związku znów zostaną zranieni, toteż postanawiają nie angażować się bez reszty. Nie są w stanie nikomu zaufać, a seks jest wówczas tylko nic nie znaczącą, chwilową przyjemnością. Gdy dwoje ludzi nie potrafi w pełni oddawać się sobie nawzajem, to stosunek seksualny traci swój najistotniejszy sens, który czasem trudno odbudować nawet w małżeństwie, gdy partnerzy chcą, aby seks znów miał swoją wartość.

Kryzys w sferze seksualności nastolatków nigdy nie zostanie zwalczony, jeżeli nasze dzieci w pełni nie zrozumieją rujnujących konsekwencji seksualnego permisywizmu. Przygodny seks może i jest bezpieczniejszy, jeśli używa się prezerwatywy, ale z całą pewnością daleko mu do bezpiecznego wbrew temu, co twierdzą orędownicy planowania rodziny i nauczyciele edukacji seksualnej. Musimy więc uświadomić naszym dzieciom, że ilekroć decydują się na utratę dziewictwa i nie chcą praktykować abstynencji seksualnej, podejmują ryzyko zagrażające zdrowiu i życiu.