My, nieposłuszne, Panie, dzieci Twoje, W szczęśliwe czasy swoje Rzadko Cię wspominamy, Tylko rozkoszy… — Jan Kochanowski

Zyskiem człowiek zwać musi, w czem nie popadł szkody.

Wielkieś mi uczyniła pustki w domu moim,

Moja droga Orszulko, tym zniknienim swoim!

Pełno nas, a jakoby nikogo nie było:

Jedną maluczką duszą tak wiele ubyło.

Skryte są Pańskie sądy; co się Jemu zdało,

Najlepiej, żeby się też i nam podobało.