James Joyce

Kiedy się o czymś myśli, zaczyna się to rozumieć.

Nic nie poradzisz.

Nie ma pomyłek.

Opuszczaj gatki,

Wystawiaj tyłek.

Nie będę służył temu, w co już nie wierzę, obojętne, czy zwie się to moim domem, moją ojczyzną, czy moim Kościołem; i będę próbował wyrazić siebie w jakiejś formie życia lub sztuki w sposób możliwie wolny i pełny, a dla obrony sięgnę po jedyny oręż, jakiego gotów będę użyć – milczenie, wygnanie i spryt.

Stare pianino melodię gra,

Stateczne, powolne i pstre;

Ona ku żółtym klawiszom się skłania,

Jej głowie to odpowiada.

The old piano plays an air,

Sedate and slow and gay;

She bends upon the yellow keys,

Her head inclines this way.