Isabel Allende

Imię jest nieodłączne od istoty, mawiali Indianie.

Zmieniła również swój angielski na amerykański i wprowadziła do słownika kilka przekleństw aby pozyskać akceptację gringos. Zauważyła, że kiedy mówi tak jak oni, liczą się z nią. Zrozumiała, że najważniejsze to się nie tłumaczyć, mówić jak najmniej, o nic nie prosić, umieć zapracować na jedzenie, nie dawać się sprowokować i trzymać się małej Biblii, którą kupiła w Sonorze.

W tym, co wyrzuca morze, kryje się pewna poezja i tajemnica.

Jednak to nie jeden mąż przydaje blasku, lecz wielu konkurentów.

Wszyscy mężowie są nudni (…). Żadna kobieta mająca, co nieco oleju w głowie nie wychodzi za mąż, żeby ją ktoś zabawiał, tylko żeby ją utrzymywał.

Świat jest wielki, a życie długie. To tylko kwestia odwagi.

Nie należy mylić dobrego serca z głupotą.

Zaślepienie to bardzo ciężka choroba: ogarnia umysł i łamie serce. Jest go wiele rodzajów, ale najgorsze ze wszystkich jest zaślepienie miłością.

– Gdzie się podziała twoja radość, Tao? – pytała go.

– Świat jest pełen cierpienia, Lin.

– Cierpienie ma swój duchowy cel.

– To tylko niepotrzebny ból.

– Pamiętaj, że mędrzec zawsze jest radosny, bo akceptuje rzeczywistość.

– A zło? Czy zło też trzeba zaakceptować? – Jedynym antidotum jest miłość.

Zapach zła drażnił ją, jakby jego obecność była wyczuwalna dotykiem.

Jest pan na księżycu, panie Todd, proszę wrócić na ziemię. Jest dużo do zrobienia, nie warto tracić czasu na fantazjowanie.

Jeśli mógł być ministrem oświaty, choć nie skończył szkoły, to równie dobrze może być ministrem rolnictwa, choć w życiu nie widział żywej krowy.