– Czy pani myśli Aurelio, że oni wszyscy zmówili się, żeby mnie oszukiwać? – Ach, jaka z pani naiwna kobieta… — Isabel Allende
– Czy pani myśli Aurelio, że oni wszyscy zmówili się, żeby mnie oszukiwać?
– Ach, jaka z pani naiwna kobieta! To pani nie wie, że oni zawsze osłaniają jeden drugiego? Nigdy się nie przyznają, że zmarnowali pani dziecko, to łobuzy, którym dano władzę nad życiem i śmiercią. Ja to pani mówię, bo byłam już w niejednym szpitalu. Gdyby pani wiedziała, czego się tam naoglądałam…
Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0
Więcej z tej książki
Z tej drogi nie można zawrócić, można tylko posuwać się do przodu krok po kroku, aż do końca.
Z przedstawianiem fikcji jest ten problem, że musi być wiarygodna, natomiast rzeczywistość rzadko taka bywa.
Zatarły się granice rzeczywistości, życie jest labiryntem stających nam na drodze luster i krzywych obrazów.
