(...) prędka radość – najlepsza! — Henryk Sienkiewicz

Takoby mi bez Danuśki na świecie było, jako psu na powrozie, albo jak niedźwiedziowi w dole. Ni radości nijakiej, ni uciechy. Nic, jedno frasunek i wzdychanie.

Zali cały Zakon tu leży?

Oto jest ten, który jeszcze dziś rano mniemał się być wyższym nad wszystkie mocarze świata.