Zawiedziona miłość jest przecież taka twórcza... — Hanna Kowalewska

Więcej jest modlitwy w dobrym wierszu niż w wyklepanym pacierzu, w harmonijnym tańcu niż w siedzeniu w kościelnej ławie, w koncercie fortepianowym Czajkowskiego niż w źle odśpiewanej kolędzie.

Miłość jest przynależnością, rezygnacją z siebie i cierpieniem (...). Pragną jej ci, którzy nie mają odwagi zmierzyć się z samotnością.

Kto patrzy w przeszłość i wydobywa z niej same ochłapy i strzępy, nie może zbudować przyszłości, bo nie ma czasu, by ją wymyślić. Nie ma też sił, by cieszyć się teraźniejszością, tą kroplą czasu – jedyną, która jest nam dana naprawdę.