– To ja panu powiem, co zrobić, sir – zaproponował kapitan. – Pan tu wejdzie na mostek, dam panu ster i pan… — Georgette Heyer

– Zresztą Sylvester ma też cechy godne podziwu – ciągnęła księżna, reagując na ową uwagę jedynie lekkim uśmiechem. – A najdziwniejsze jest to, że część jego zalet też wynika z owej dumy. Nigdy by mu nie przyszło do głowy, by uchylić się choćby od najdrobniejszego zobowiązania wynikającego z jego pozycji. Niestety, ta jego troska o poddanych nie wypływa z serca. Została mu wpojona, uważa się za odpowiedzialnego za los zależnych od niego ludzi i przyjmuje na siebie to brzemię, lecz nie ma w nim owego współczucia, które rodzi prawdziwych dobroczyńców.(...)

– Cóż z pani za okropna osoba – zganił ją Sylvester. – Nie wolno wyśmiewać się z prostaczków, czyż pani o tym nie wie?

– Kiedy to nie ona tak mnie rozbawiła, a widok pańskiej twarzy, gdy panna Scaling powiedziała, że jest pan ważniejszy od gulgota – wyjaśniła Phoebe, ocierając łzy. – Czy ktoś już kiedyś powiedział panu coś takiego?

– Nigdy. To był, w rzeczy samej, prawdziwy komplement.(...)

– Dzień dobry, rycerzu Galahardzie! Podobno spodobało ci się przeziębienie Johna i uparłeś się mieć takie samo? Pomysł godzien baraniej głowy! Jak ci się spało?