Czas jest skarbem uczonych. — Georg Christoph Lichtenberg
Czas jest skarbem uczonych.
127 · s. 71
Więcej z tej książki
Jeden spłodzi myśl, inny trzyma ją do chrztu, trzeci ma z nią dzieci, czwarty odwiedza ją na łożu śmierci, a piąty ją grzebie.
146 · s. 77
Bardzo mnie zawsze boli, gdy umiera utalentowany człowiek, świat bowiem bardziej ludzi takich potrzebuje niż niebo.
143 · s. 75
Niejeden, broniąc czegoś nierozważnego, powiedzieć w końcu zdołał, z rozpaczy, coś mądrego.
140 · s. 74

