Nie ma kto pisać do pułkownika

- Szukałem pana po południu, ale nawet kapelusza nie znalazłem.

- Nie używam, żebym go przed nikim nie musiał zdejmować.

Ten co chce sprzedawać, musi mieć taką minę, jakby chciał kupić.

- Mrzonki nie ugryziesz [...].

- Nie ugryzę, ale się nakarmię [...].

W ciężkiej sytuacji to jest najgorsze, że zmusza ona człowieka do kłamstwa.

[...] godnością się nie najesz.

Głodnemu chleb spleśniały stanie za specjały.

Kto długo czeka, poczeka jeszcze trochę.

Przez pięćdziesiąt sześć lat, od zakończenia ostatniej wojny domowej, jedynym zajęciem pułkownika było czekanie. Październik był jedną z tych niewielu rzeczy, które przychodziły na czas.