Trzeba by pomyśleć, co robić z rzeczami, które do niczego się nie nadają, ale których nie da się również… — Gabriel García Márquez
Trzeba by pomyśleć, co robić z rzeczami, które do niczego się nie nadają, ale których nie da się również wyrzucić. Bo i tak było: przerażała ją zachłanność z jaka przedmioty opanowywały przestrzeń życiową, wypierając ludzi, zapędzając ich do kata, dopóki Fermina Daza nie pochowała rzeczy tam, gdzie nie było ich widać.
Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0
Więcej z tej książki
Zawsze wznosiła mur wściekłości, żeby nie widać było po niej strachu.
Odpowiedz mu, że tak (…) Choćbyś umierała ze strachu, choćbyś później miała tego żałować, bo i tak będziesz żałować przez całe życie, jeśli mu powiesz nie.
Żyli w dwóch odmiennych światach, ale podczas gdy on chwytał się rozpaczliwie wszystkich możliwych sposobów, aby zmniejszyć dzielący ich dystans, ona nie zrobiła niczego, co nie prowadziłoby w kierunku wprost przeciwnym. Upłynęło wiele czasu, zanim odważył się pomyśleć, iż owa obojętność nie była niczym innym jak pancerzem przed strachem.
