Mieć kogoś, kto by mnie rozumiał – oto moja jedyna potrzeba życiowa. — Gabriel García Márquez

Zawsze wznosiła mur wściekłości, żeby nie widać było po niej strachu.

Odpowiedz mu, że tak (…) Choćbyś umierała ze strachu, choćbyś później miała tego żałować, bo i tak będziesz żałować przez całe życie, jeśli mu powiesz nie.

Tylko ktoś całkowicie pozbawiony zasad mógł znajdować upodobanie w bólu.