Federico Moccia

Możesz zmienić niebo, które masz nad sobą, ale duszy w sobie nie.

Najpiękniejsza miłość to ta, w której dwa plus dwa nie równa się cztery, to wyjątek, który potwierdza regułę, to to, co wykluczasz, mówiąc nigdy. Co ja mam wspólnego z twoją przeszłością, ja jestem oszalałą zmienną twojego życia.

– Co jest?

– Boję się.

– Czego?

– Że już nigdy nie będę taka szczęśliwa jak teraz…

Nie wzdychaj do księżyca. Sięgnij po niego.

(…) Ale jestem śmiertelnie zakochana. Może dlatego, że po raz pierwszy coś podobnego czuję?

Pozostanę nawet, gdy już nie będę twój i będziesz moja, choć nie będę cie miał.

Może zawsze, kiedy się zakochujesz, jest tak, jakby to było po raz pierwszy.