Dagmar Ploetz
Cytaty
Fuentes stwierdza śmierć manicheizmu, niemożność oddzielenia dobra od zła. Fuentes mówi o pokusie wolności, która prowadzi do integracji zła.
Księgarnie są świątyniami, do których zachodzą jedynie wtajemniczeni.
Życie zawiera więcej tajemnic niż wyobraża sobie oświecony umysł.
Jego „głupota” polega na tym, że nieskazitelność była w nim tak samo niewzruszona jak wiara w sprawiedliwość.
Tę czy ową sprzeczność względem wcześniejszych wypowiedzi rozumieć należy jako manewr obronny przed niepodważalnością opinii sakramentalnych.
Sądzę, że to co mamy zrobić, to akceptować rzeczy w takiej postaci, w jakiej je odbieramy, nie szukając stale objaśnień.
Zamknięcie się w izolacji jednak pociąga za sobą niebezpieczeństwo utraty poczucia rzeczywistości.
Stąd też cudowność wzywana w stanie niewiary – jak czynili to surrealiści przez tyle lat – byłą tylko sztuczką literacką.
Za pouczające uważał także sformułowanie Hemingwaya, że opowiadanie jest jak góra lodowa: część widoczna unoszona być winna przez niewidoczne siedem ósmych.
Autorytety stwarzają politykę, a polityka zyskuje prawomocność przez wybory.
Przed dziesięciu laty, gdy przyszła na nas zguba, wysiłek wspólnotowy tych, co jeszcze chcieli się wybić, doprowadziłyby do odbudowy (…) Szarańczę nauczono jednak niecierpliwości: nie wierzyć w przeszłość ani przyszłość. Nauczono ją wierzyć tylko w ten moment i w nim uciszać żarłoczne żądze…
Czymże jest zatem ta iskra, która wznieca władzę? Co to jest władza? Cóż za zagadkowa rzecz!
