Barbara Rosiek
Cytaty
Chciałabym sobie odciąć język. Wtedy nie trzeba odpowiadać na pytania, tłumaczyć się, mówić tylu zbędnych słów, porozumiewać się.
Czy wiara jest samooszukiwaniem?
Dużo tu nas, jeszcze mylą mi się imiona. Ludzie jak ludzie, trochę hipów, ale większość to narkomani z przekonania. Bez życia, zmarnowani, smutni. Rozmowy tylko o ćpaniu, wspomnienia. Rzadko się mówi o planach na przyszłość. Tutaj nie ma przyszłości. Trzeba przetrwać teraźniejszość na odwyku, by później znowu iść w Polskę i zatracić się w ćpaniu, w narkotycznym śnie.
Czuję pustkę, jakby nic nie było przede mną i poza mną. Nie rozumiem swego JA.
Ciągle mi brakuje odwagi do życia lub samobójstwa.
Chciałam być mocna, a byłam niczym.
Im bardziej pęd ku życiu zostaje zablokowany, tym silniejszy jest pęd ku zniszczeniu.
Czym jest samotność? Buntem? Pokorą? Lękiem? Winą?
I wtedy opowiem ci, Basiu, historię pewnej narkomanki, która zwyciężyła.
Hemingway napisał, że człowiek nie jest stworzony do klęski. A przecież i on popełnił samobójstwo.
Ile może być krzyku w milczeniu?
Jaka bywa cena spokoju? Rozmowy ze śmiercią? Następnym razem zapytaj siebie w bezpieczniejszy sposób.
