Dochodzę do Adama i Ewy, już nic nie widać, ciemno. Tutaj już umiera moje nieistnienie nieważną śmiercią… — Anna Świrszczyńska
Dochodzę do Adama i Ewy,
już nic nie widać, ciemno.
Tutaj już umiera moje nieistnienie
nieważną śmiercią matematycznej fikcji.
Nieważne jak byłaby śmierć mojego istnienia,
gdybym się urodziła naprawdę.
Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0
