Śluby panieńskie

Znam dobrze mężczyzn, ten ród krokodyli.

Nim się odezwiesz, pomyśl pierwej nieco,

bo często słowa jakby z worka lecą.

Przyrzekam na kobiety stałość niewzruszoną,

nienawidzić ród męski, nigdy nie być żoną.

Błagał, przysięgał, od miłości ginął,

a koniec końców chorągiewkę zwinął.

Zawsze pragniemy nowych rzeczy, nowych ludzi,

Wtedy jak wieś, tak miasto, koniec końców — znudzi.