Damy i huzary

Nie uchodzi, nie uchodzi.

Nigdy nie zgłębiałem, co stanowi istotne szczęście w małżeństwie; mniemam jednak, że dwie osoby dobierać się powinny, jak para koni: równy chód, równy zwrot, równy ogień, wtedy dobrze się jedzie a mniej się morduje. Ale kiedy jeden jest bystry a drugi leniwy, ten miękki, tamten twardousty, ten ciągnie, tamten skacze; to diabła warto!

(…) póki dobrze, póty miłość.

Przykra rzecz udawać, zwłaszcza z przyjaciółmi (…).