Wojciech Tochman
Cytaty
Im człowiek młodszy, tym większa w nim iluzja własnej nieśmiertelności.
Chrystus dałby mu zapewne numer swojej komórki. Biskupa komórka jest tajna.
Adwokaci mówili nam najpierw o pieniądzach. Jak to? Za śmierć naszych kolegów mamy wziąć jakąś kasę? Mamy sprzedać ich życie? Jakieś żarty!
Chciał zmyć krew z twarzy, z rąk, z ubrania. Wszedł do łazienki, spojrzał w lustro, zdziwił się. Nie znał człowieka w lustrze.
Świat nie rozumie, że ktoś kopie, choć wcale tego nie chce.
Żadnych faktów z przeszłości, cienia jednego wspomnienia. Nie wiedział, gdzie jest, po co jest, i dokąd ma iść.
Zjeść jajko na miękko i nie zrobić z niego kogla-mogla.
Kiedy chce napić się wódki, przegląda szafki bez szmeru. Ma motywację, która zwycięża tourette'a
Staje bez ruchu, patrzy, ociera oko: - Wiedziałem, że morze ma dużo wody, ale nie, że aż tak!
Bo jak długo można tęsknić za człowiekiem, o którym wiesz, że już nigdy do ciebie nie wróci?
Ludzie po wojnie się zmienili. Nie odwiedzają się, nie śmieją. Samotne stare kobiety nie dostają żadnych dotacji. Europa nie chce nam odbudować domów. Nie jesteśmy rozwojowe.
I ziemia teraz o ciałach przypomina. Niepokoi, dręczy. Ruszysz motyką, a ona cię oskarża. Ziemia – sumienie. Ziemia mroczne archiwum, baza danych, twardy dysk. Ziemia – prokurator. Wszędzie kości. Sterczą. Turlają się czaszki. Jednakowo pęknięte.
