Wyobraź mnie sobie; nie zaistnieję, jeśli mnie sobie nie wyobrazisz; — Władimir Nabokow

Jestem wystarczająco dumny z tego, co jednak wiem, aby przyznać z całą skromnością, iż nie wiem wszystkiego;

[...] jej autobiografia była równie mało ciekawa, jak nieciekawa byłaby autopsja.

Kiedy panna młoda jest wdową, a pan młody wdowcem; kiedy ona mieszka w Znamienitej Mieścinie od niespełna dwóch lat, a on od niespełna miesiąca; kiedy Monsieur chce jak najszybciej mieć za sobą całe to cholerstwo, a Madame z wyrozumiałym uśmiechem ulega; wtedy, czytelniku, ślub bywa na ogół „cichy”.