Muzyka Pana Chopina

tu śpiewała lipowa kołyska,

tutaj wiatr grał piosenki na listkach,

tutaj malwy nuciły niebiesko.

- Widzisz?

- Widzę - klawisze grają.

- Słyszysz?

- Słyszę - deszcz w liściach dzwoni.

Pod wierzbami w Łazienkach Chopin

krople deszczu kołysze w dłoni.

Ukłoniła się świeczką choinka,

pochyliły się nasze cienie.

- Pan na zawsze już z nami zostanie,

prawda, panie Chopinie?

Frunęły kwiaty z koszy,

kołyszą się nad miastem,

frunęły z parapetów

firanki falbaniaste -

a ten walc przez liście śmieje się perliście

Polonezem wchodzą drzewa w polską jesień,

śpiew tej ziemi w swoich liściach każde niesie.

Przepraszam, że się wtrącę –

ćwiczyłem przez pół wieku,

a pan przez dwa miesiące.

Pan ma poważne braki,

pan się powinien szkolić,

a pan na występ jedzie

do Żelazowej Woli.