– DLACZEGO RZECZY MUSZĄ BYĆ TAKIE, JAKIE SĄ? – No... – NIE WIESZ TEGO, PRAWDA? – Nie dokładnie. To powinno… — Terry Pratchett
– DLACZEGO RZECZY MUSZĄ BYĆ TAKIE, JAKIE SĄ?
– No...
– NIE WIESZ TEGO, PRAWDA?
– Nie dokładnie. To powinno być tajemnicą, rozumiesz.
– W TAKIM RAZIE ZADAM CI ŁATWIEJSZE PYTANIE. JAK ZAPOMINAJĄ ISTOTY LUDZKIE?
– Co zapominają?
– COKOLWIEK. WSZYSTKO.
– To... no wiesz... zdarza się odruchowo. Wyobraź sobie, że ta miseczka to twoja pamięć. Może pomieścić tyle i nie więcej. Rozumiesz? Nowe rzeczy się zjawiają, stare muszą się przelać.
– NIE. JA PAMIĘTAM WSZYSTKO. KLAMKI W DRZWIACH. GRĘ ŚWIATŁA WE WŁOSACH. ŚMIECH. KROKI. WSZYSTKIE DROBNE SZCZEGÓŁY. JAKBY TO BYŁO LEDWIE WCZORAJ. JAKBY ZDARZYŁO SIĘ LEDWIE JUTRO. WSZYSTKO. ROZUMIESZ?
Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0
