Tadeusz Baranowski

Wódz: Dzisiaj będę straszny, opowiem wam dowcip…

Indianin 1: Ten o gąsce Balbince?

Indianin 2: Ależ wodzu, co wódz!

Wódz: To ja przepraszam.

Artysta malarz Ignacy Wojenny: Na czerwono w żółte paski…

Artysta malarz Stanisław Pokojowy: Nie masz pojęcia o kolorach, na różowo w zielone kropki…

Mniam… pyszne!!! I pomyśleć, że na naszej planecie herbata piła nas do tej pory.

Słoń: Rozmyślam nad tym, jak to jest, że o ile mogę zasłonić ten oto fortepian, o tyle sam siebie w żaden sposób nie mogę zafortepianić.

Bąbelek: Przyjacielu, czym ty się martwisz!!!!! Twoje kłopoty wydają się mizerne w porównaniu z kłopotami wiewiórki, która nie może zawiewiórczyć fortepianu, siebie zafortepianić, nie mówiąc już o zasłonieniu fortepianu przez wiewiórkę… Oto przykład twojej korzystnej sytuacji. Tutaj możesz zasłonić trąbkę, a potem na niej zatrąbić, albo zasłonić bęben, a później na nim zabębnić.

Słoń: Czyli, że w zasadzie mogę sobie także zafortepianić.

Profesorek: Dokonamy wielkich czynów, a ty Entomologio, trafisz do encyklopedii.

Zgodnie z zapowiedzią jest zima.

Babcia Mróz: Jestem Babcia Mróz, nie potrzebujesz czegoś synku?

Orient-men: Co też babcia mówi! A gdzie dziadek?

Babcia Mróz: W dzisiejszych czasach kobiety zajmują wszędzie odpowiedzialne stanowiska! Dziadek występuje tylko reprezentacyjnie, obowiązki szronowo-lodowe zawsze należały do mnie.

(…)

Pan Wiosna: Dzień dobry! Jestem Pan Wiosna! Przepraszam Babciu Mróz, jeśli się spóźniłem, ale z Panem Zimą, z Panem Lato i Panem Jesienią zasiedzieliśmy się przy brydżu.

Babcia Mróz: Nic nie szkodzi.

Orient-men: A co z Panią Wiosną? Myślałem, że pan to pani…

Pan Wiosna: Mężczyźni, synku, w dzisiejszych czasach pomagają kobietom! Prawda, babciu?

Babcia Mróz: I o ile wiem, dotychczasowe panie: Wiosna, Lato, Jesień i Zima, sprawują obecnie obowiązki panów: Wichru, Deszczu, Gradu i Pioruna.

Figiel Migiel: Napiję się teraz czarnej kawy, a potem wezmę w łazience czarny tusz. Oj, chyba znowu widzę na różowo!

Szambelan: Zaraz szczelniej zaciągnę czarne kotary, panie.

Figiel Migiel: Nie o to chodzi! Wygląda na to, że już straciłem swój czarny humor. Szambelanie! Sprzedaj czarne perły na czarnym rynku, pakuj do kufra czarny kawior na czarną godzinę, wyruszamy im z pomocą!

Szambelan: A za kogo się przebieramy?

Figiel Migiel: Jak zwykle. Za Świętych Mikołajów. Szykuj latającą filiżankę!

Bierz tylko ryby w sosie pomidorowym, ewentualnie w galarecie, inne wypuszczaj!

W zaistniałej sytuacji wezmę każdą, nawet żywą.

Profesorek: E.U. Geniuszu, trzymaj ster. Entomologio, trzymaj się pokładu. Ja zaś będę trzymał się swoich zasad.

Diplodok: Precz! A kysz! Słyszysz?

Lord Hokus-Pokus: No wiesz i o to narobiłeś tyle krzyku? Przecież to zwykła kura. Zresztą twoja bliska kuzynka. Pochodzi z prostej linii gadów.

Diplodok: Straszne, co porobiła ta ewolucja!

Wieloryb: Ale małe wielorybięta jak dawniej ssą mleko matki.

Bąbelek: Komar też ssak, a owad… Więc może i ty jesteś ssak, ale ryba.

Wieloryb: Nie denerwuj mnie!!!! JESTEM SSAK, ALE SSAK!!!