Stephenie Meyer

– Wyglądasz na zmęczonego – stwierdziła Bella.

– Ledwo żyję – przyznałem.

– Chciałoby się – mruknęła Rosalie

– Nie mówię, że to nie była najlepsza noc w moim życiu, tylko że się nie wyspałem. Myślałem już, że Bella nigdy nie przestanie, tyle nadawała.

Skrzywiłam się, zachodząc w głowę, co też mogłam wygadywać przez sen. Na samą myśl o niektórych możliwościach przechodziły mnie ciarki.

– Cieszę się, że ci się podobało – oświadczył Edward. Jacob otworzył oczy.

– A tobie nie? – spytał ze złośliwym uśmieszkiem.

– Najgorsza noc mojego życia to nie była, jeśli na to liczyłeś.

– Ale z pierwszej dziesiątki już tak, co?

W zadowoleniu mojego przyjaciela było coś perwersyjnego.

– Być może.

Usatysfakcjonowany Jacob przymknął powieki.

– Jednakże – ciągnął Edward – gdybym mógł zamienić się wczoraj z tobą miejscami, nie byłaby to, bynajmniej, jedna z dziesięciu najlepszych nocy w moim życiu.

Jacob spojrzał na niego spode łba, po czym usiadł sztywno, napinając mięśnie.

We wnętrzu tego pożaru usłyszałam nagle rytm pulsu i uświadomiłam sobie, że odnalazłam swoje serce – akurat w tej chwili, że zaraz gorzko tego pożałowałam.

Przepraszamy, że zawracamy głowę, ale jaki to model? – zapytał jeden z mężczyzn.

Okres dzieciństwa nie trwa od momentu narodzin do chwili osiągnięcia pewnego wieku. Nie jest tak, że dziecko dorasta i odkłada na bok swoje dziecięce sprawy. Dzieciństwo to królestwo, w którym nikt nie umiera.

Wymykałam się śmierci, ale ta, uparcie, zawsze po mnie wracała.

I znów wróciła. Tyle, że tym razem, wybrała sobie zaskakująco odmiennego wysłannika.

Do tej pory wszystko było proste. Bałam się, to próbowałam uciec. Nienawidziłam, to próbowałam walczyć. Moje reakcje nie były skomplikowane, bo i zabójcy, z którymi miałam do czynienia, podpadali tylko pod jedną kategorię – wszyscy, bez wyjątku byli potworami, wszyscy byli moimi wrogami.

A teraz… Prawda jest taka, że kiedy kocha się tego, kto chce cię zabić, brakuje wyboru.

… gdybym była pijawką, nie przechadzałabym się teraz po lesie. Sezon polowań na wampiry można uważać za otwarty.

Kocham ją bardziej niż cokolwiek innego na świecie, kocham ją nad życie, i jakimś cudem, ona też mnie równie mocno kocha.

– Co wygadywałam przez sen dzisiaj w nocy? – wyszeptałam nieśmiało.

Wzruszył tylko ramionami. Skrzywiłam się.

– Aż tak było źle?

– Nie, nie.

Westchnął.

– Powiedz mi, proszę.

– Głównie powtarzałaś moje imię, jak ci się to często zdarza.

– No to ujdzie – przyznałam, mając się jednak na baczności.

– Ale pod koniec zaczęłaś mamrotać coś w rodzaju „Och, Jacob. Gdzie jest mój Jacob”. -Edward mówił szeptem, ale i tak słyszałam w jego głosie ból. – Cóż, twój Jacob był wniebowzięty.

Każde uderzenie mojego serca było dla niego świętością.

– Piłę łańcuchową naśladujesz świetnie, ale po pewnym czasie robi się to trochę nużące.

Już nigdy, przenigdy nie zrobię ci krzywdy.